Ruime duplex met mogelijkheid tot opsplitsing  (Ref.: 10199)

Buurt informatie

Aantal inwoners: 70.476 (01-01-2007)
Gemiddeld inkomen: 24.220 (01-01-2008)
Gemiddeld inkomen België: 27.339 (01/01/2009)

Deurne is een district van de stad Antwerpen. Deurne bestaat uit vier wijken met elk zo’n 20.000 inwoners: Deurne-Noord, -Centrum, -Oost en -Zuid. Deze grote wijken zijn nu opgedeeld in 20 kleinere buurten, met elk een eigen karakter.

Deurne evolueerde door de jaren heen tot een drukke voorstad.

Wie door Deurne wandelt, voelt voortdurend de spanning tussen het stedelijke landschap en de landelijke sfeer die hier en daar nog heel aanwezig is. Die spanning wortelt in de geografie en de geschiedenis van dit district. Van een landelijk dorp met veel landerijen en kastelen evolueerde Deurne in enkele eeuwen tot een drukke voorstad.

Fusie

Op 1 januari 1983 werd Deurne met zeven andere gemeenten – Antwerpen, Berchem, Borgerhout, Ekeren, Hoboken, Merksem en Wilrijk – gefusioneerd tot de stad Antwerpen. Hierdoor ontstond een stad met meer dan 500.000 inwoners. Iedere vroegere gemeente werd omgevormd tot “district” met elk een districtshuis, het vroegere gemeentehuis. Vele diensten werden gecentraliseerd. Per district bleef een dienstencentrum bestaan, waar de inwoners voor tal van zaken terecht kunnen: informatie, bevolking, burgerlijke stand, sociale zaken, bouwkundige vergunningen enz.

Geschiedenis

Deurne en omgeving werd reeds zeer vroeg bewoond. Getuige daarvan zijn de vele voorwerpen die werden opgegraven en stammen uit het steentijdperk en latere perioden.

De opgravingen, uitgevoerd door de heemkundige kring Turninum, leverden o.a. een ijzertijd-waterput op, die via de C14-methode gedateerd werd op 500 voor Christus. Verder lopend onderzoek wijst reeds op bewoning in de steentijd of paleolithicum.

Omstreeks de derde eeuw wordt de Gallo-Romeinse periode afgesloten en komt de streek onder invloed van de Germanen, hoofdzakelijk de Franken.

In deze periode begon ook definitief de kerstening van West-Europa. Volgens de overlevering leefde in onze omgeving een monnik, Sint-Fredegandus, waarover historisch gezien weinig betrouwbaar materiaal bestaat. Hij behoorde naar alle waarschijnlijkheid tot de benedictijnenorde, en was vooral begaan met de kerstening van de plaatselijke bevolking.

Een oorkonde vermeldt dat Rohingus in 726 het gebied Tumme (later ‘Deurne’) met de kerk aan het klooster Quortolodora schonk. Men weet evenwel nog steeds niet met zekerheid waar dit klooster gelegen was.

Woelige tijden braken aan. De Noormannen vielen in 836 onze streken binnen en verwoestten Deurne en Antwerpen. De monniken brachten het gebeente van Sint-Fredegandus in veiligheid in Moustier-sur-Sambre.

Na de aanval van de Noormannen werd Deurne heropgebouwd en nam het geloofsleven verdere uitbreiding. Het kleine oorspronkelijke houten kerkje werd wellicht enkele malen vergroot.

In 1189 werd de kerk van Deurne aan het benedictijnenklooster van Ename geschonken. Vanaf 1318 tot 1828 behoorde de kerk vervolgens toe aan de Norbertijnen of zogenaamde “Witheren” van de Sint-Michielsabdij te Antwerpen.

Vast staat dat Deurne in de eerste helft van de 16e eeuw over een stenen kerk beschikte, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw.

De naam Onze-Lieve-Vrouwekerk werd in de 2e helft van de 16e eeuw veranderd in Sint-Fredeganduskerk. Toen werden ook de relikwieën van de heilige teruggebracht uit het klooster van Moustier-sur-Sambre naar Antwerpen

In 1579 vond de Slag van Deurne plaats tussen de katholieke Spanjaarden en de protestanten uit de Nederlanden of Staatsen, waarbij het dorp en dus ook de kerk verwoest werden. Het puin werd geruimd. De heropbouw van de kerk was voltooid in 1644 en de rest van het dorp kwam er ook stilaan bovenop.

De rijke Antwerpse burgerij vond in het toen nog landelijke Deurne een geschikte plaats om een buitengoed in te richten.

Ze bouwden verschillende kastelen en lusthoven. De band Antwerpen-Deurne werd steeds hechter. Het gevolg hiervan is dat we sinds de 19e eeuw meer en meer graven van bekende Antwerpse notabelen terugvinden op het Sint-Fredeganduskerkhof. Een bijkomende verklaring hiervoor is ook het feit dat na 1815, op basis van de Napoleontische wetgeving, begraven in Antwerpen verboden werd.

Deurne groeide langzaam uit van een landbouwersdorp naar een verstedelijkte voorstad van Antwerpen. De gemeente Deurne kende in de twintigste eeuw een geweldige bevolkingsexplosie en bereikte in 1971 zijn hoogste bevolkingsaantal met 81.587 inwoners. Samen met de andere Antwerpse districten was het een slaapstad geworden voor de havenbedrijven van Antwerpen en de hier gevestigde industrieën. Naarmate de eerst ingeweken bewoners ouder werden en nieuwe generaties zich in Deurne vestigden, kregen de meeste wijken terug een gevarieerd levensritme. Het inwonersaantal blijft ook stabiel hangen rond de 69 000.

Bronnen: Deurne , Wikipedia